Home / نقد / نقد کمیک / کمیک  The Killing Joke

کمیک  The Killing Joke

کمیک  تک قسمتی شوخی مرگ بار یا جوک مرگ بار بی شک یکی از بهترین کمیک های دی سی و حتی تاریخ کمیک استریپ هاست که صاحب نظران بارها آن را مورد تعریف  و تمجید  قرار داده اند همین بس که تیم برتون در مورد این کمیک گفته است که:

عاشق شوخی مرگبار شدم این کمیک مورد علاقمه و تنها کمیکی که عاشقش شدم.

این نکته را هم اضافه کنم که این کمیک یکی از منابع اقتباس فیلم بتمن ۱۹۸۹ تیم برتون بوده است همچنین سال ۲۰۱۶  انیمیشنی به کارگردانی سم لیو عرضه شده است که بر اساس همین کمیک ساخته شد.

این کمیک از چند نظر ارزشمند است یکی از آن ها این است که این اولین کمیکی بوده که گذشته ای از شخصیت جوکر را به تصویر کشیده ، و من دوست دارم در اینجا بیشتر در مورد او صحبت کنم چون این کمیک داستان اوست در مورد بتمن و شخصیت های دیگر آثار متعددی وجود دارد اما کم پیش آمده که در جایی از گذشته جوکر چیزی گفته شده باشد شخصیتی که بی شک یکی از بهترین بدمن های دنیایی کمیک ها است ، در اینجا روی انسانی جوکر را در فلش بک هایی که در کمیک  وجود دارد میبینیم  اینکه روزی جوکر همسری داشته  و دوست داشته برای بهتر شدن زندگیش تلاش کند  و بعد طی اتفاقی تبدیل به چنین شخصیت سادیسمی و مازوخیسمی شده کمیک  در واقع ریشه های روانشناسانه بسیاری دارد که نویسنده اثر یعنی الن مور که از بزرگ ترین نویسندگان داستان های مصور است و جوایز بسیاری را هم برده توانسته این موضوعات روانشناسانه را به خوبی به مخاطب القا کند به عنوان مثال شخصیت جوکر که در فلش بک ها میبینیم کمی اگزیستانسیالیسم است هرچند به عقیده ی برخی این شخصیت به نیهیلیسم (پوچ گرایی) رسیده اما این نظریه را میشود نقض کرد چون او تلاش میکند زندگیش را بهتر کند و همچنان چیز هایی را در زندگیش ارزمشند میداند به عنوان مثال در جایی به همسرش میگوید:

این خونه بوی گند گربه و آدمای پیر میده ، باید قبل از به دنیا اومدن بچه از اینجا ببرمت ، فقط به اندازه ای پول میخوام که بتونیم تو یه محله مناسب زندگی کنیم.

این  نشان میدهد که شخصیت جوکر هم چیزهایی را در زندگیش ارزشمند میدانسته و برای آن ها و تغیر زندگیش دست به تلاش زده است اما مشکل او این است که چرا کارهای او را نمیبینند و اینکه عدالتی وجود ندارد؟ او که به عنوان یک دلقک کار میکرده و کارش جوک گفتن بوده همواره از این موضوع مینالد که چرا کارش دیده نمیشود و نمیتواند پول کافی در بیاورد جوکر جایی میگوید:

توی خیابون دخترایی هستن اونقدر پول رو تو یک هفته  در میارن  ، بدون اینکه حتی یک جوک بگن !

البته در این صحنه به چهره ی او نیز باید دقت داشت که خشم درونش را به خوبی نشان میدهد که این طراحی ها را برایان بولاند به خوبی انجام داده است و توانسته هم سیاه بودن محیط و هم درونیات شخصیت هایش را به خوبی نشان دهد.

در نهایت میشود خیلی در مورد این کمیک و شخصیت هایش صحبت کرد ، و چیزی که به نظر میرسد هرکس درون خود یک دلقک دیوانه دارد که میتواند هر لحظه تحت فشارهایی که ناشی از سختی های زندگی است خود را نمایان کند جوکر که از بی عدالتی دنیا و نادیده گرفتنش ضربات سختی را خورده بود ، ضربه مهلک را زمانی میخورد که میفهمد همسرش مرده و بعد از آن اتفاقی که برایش در آن کارخانه شیمیایی می افتد باعث میشود که او کاملا به سمت پوچ گرایی برود و حس کینه توزی و نفرت از جامعه و مردم در او نمایان شود. شخصیت پردازی به حدی خوب است که با آنکه میبینیم که او چه بلایی سر باربارا گوردن (بت گرل) و پدرش می اورد با این حال مخاطب در انتها میتواند حس دلسوزی برای همین جوکر بی رحم داشته باشد چون نویسنده و تصویرگر اطلاعاتی از گذشته او به ما داده اند. و البته نقطه ی اوج کار رویارویی او با بتمن است که جوکر جوکی را تعریف میکند نشان دهنده همان عدم اطمینان و نفرتش از دیگران است پایانی باز و درخشان که چنان غم انگیز و عمیق است که مخاطب را بعد از خواندنش به فکر فرو میبرد.

نویسنده: محمدعلی مترنم

About muhammad

انیمیشن پلی به دنیای تخیل است ورای حیطه ی منطق و زبان

پاسخ دهید

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A